Jakob Sande 100 år
SKRÆDDARSVEINEN
Det var eingong ein skræddarsvein
med hanskar og flossehatt,
som gjekk til ei jomfru på hanebein
kvar eivige laurdagsnatt.
Um dagen sat han med saks og nål
og bia på neste helg
til dess han vart grann som eit alnemål
og skrinn som ein gamal belg.
Og når han umsider til laurdags vann,
då stod han i all sin stas,
og kasta med småstein so svetten rann,
på gjenta sitt kammersglas.
Men skræddaren, stakkars, vart slegen ut,
og jaga på dør som ein hund,
og det av ein diger skomakergut,
på atten bismarpund.
Og det var den vesle skræddarsvein,
han vist seg inga råd,
han hengde seg på ei bjørkegrein,
i trilagd sneldetråd.